شاید خوانندگان من هرگز از من این سوال را نپرسیده باشند. ولی دوست دارم حداقل به خودم بابت این سوال جوابی داده باشم. دست و دلم به نوشتن نمی رود ! هیچ گاه انقدر آلوده ی روزمرّگی نشده بودم. هیچ وقت انقدر برای نوشتن تنبلی ام نگرفته بود. شاید دیگر امیدی ندارم. امیدی ندارم به اینکه کسی بخواند و توی دلش بگوید به به و تمام مشامش لبریز شود از عطر وجود احساس. شاید نمی دانم شاید ... .