ساده بگویم ، نگاه زاده ی علاقه است .

اگر دو چشم روشن عشق به تو نگاه کند دیگر از آن خود نیستی .

زمان می گذرد ، زمانه نیز هم !

کودک می شوی ، جوان هستی و جوانی نمی کنی ، می گذری !

پیر می شوی ، می مانی !

باز هم مثل همیشه در پی گمشده ای هستی که با تو هست و نیست !

باز در پی آن علاقه ی پنهان ، آن نگاه همیشه تازه هستی .

باز آن دو چشم روشن عشق را در غبار بی امان زمان جستجو می کنی !

غافل از اینکه او دیگر تکه ای از تو شده ، سایه ای خوش بر دل تو !

گوشه گوشه ی این دل خراب ، سرشار از عطر نگاه توست ،

عزیز دل !

دکلمه : پرویز پرستویی از آلبوم دوستت دارم .